«بارون میاد جَرجَر» پُر اشکِ چشمِ هاجر یک شب پُر ستاره میگن عروسی داره، هاجرِ خونه-کاهی از دِهِ زَر-سیاهی با رَمالِ قبا-طلا سبیل سیاهِ پُر ادا، وِرد می خونه توی شَبا(شب ها)، زنجیرِ بختش،شده وا... *** هاجر خانوم،چشمایِ تَر؟! ببین؛ شده رمالِ خَر، میگن؛ خاطرخوات شده، عاشقِ چشمات شده، غُصۀ شهرِ رنگی، خیابونِ فرنگی، کُلاهِ گُل،جایِ لَچَک بالِ عُقاب، جا شاپَرَک، نذار بیاد توی سَرِت غم بشینه رویِ دِلِت، اینا هَمش تو قصه هاست قصۀ شهرِ پریاست یه دنیای خیالیه کی گفته اونجا عالیه؟ هواش پُر از دود وُ دَمِ سیاهی روزها حاکِمِ چشمای مردم گریونه هرکی شادِ پا افیونه خنده بکُن،گریه چرا؟ لب گزیدن،غُصه چرا؟! *** رمالُ ببین چه مَرده اخمو وُ قد بلنده قبای طلایی دارِه نگینِ شاهی دارِه، سبیلِ سیاهش رو ببین حُجره وُ کاخش روُ ببین... *** هاجر خانم! آبِت میده،نونِت میده شربَتِ عَنابِت میده طلا به دست وُ پات میده مُرواری رونَمات میده، وِرد می خونه،پسر بِزای، میبَرَدِت،هرجا بخوای شابدُالعظیم،یا شاهچراغ اتاقِ کاخ،یا تویِ باغ، دخترایِ دِه پایینی می میرَن واسَش،نمیبینی؟ زود باش بخَند،ای نازنین! ریزشِ بارون روُ ببین بارون،با گریه،نمیشه شادی وُ رحمت باهاشه، وِل کُن خوابِ فرنگی روُ خاطر خواهیِ رنگی روُ پایکوبی کُن،چرخی بِزَن رمال روُ صد بوسه بزَن... *** گوش کن؛داره صدا میاد از توی کوچه ها میاد بچه های دِه هستن خوشحالَن وُ میرقصَن خندون وُ شادِمونَن آواز برات می خونَن تو بارون یا تو خونه شعرِ تو وِردِشونه(وردشونِ) : ( «بارون میاد جَر جَر رو پشتِ بومِ هاجَر هاجَر عروسی دارِه» رقص وُ روبوسی دارِه رَمال خاطِرخواش شده عاشقِ چشماش شده بَختِ هاجر،طلائیه رنگِ موهاش،حَنائیه «بارون میاد جَر جَر» خوشا به حالِ هاجَر رمال خاطر خواش شده عاشقِ چشماش شده «بارون میاد جَر جَر» خوشا به حالِ هاجَر...) *** دیدی چه خوبه هاجَر؟! میشی عزیز وُ سرور، بدون شهرِ رنگی کُلاه هایِ فرنگی قلم وُ کتاب وُ دفتَر بالِ عقاب،جایِ پَر خوشا به حالِت هاجر! *** خوشا به حالِت هاجَر: رمال به جایِ همسر قبایِ مخمل وُ زَر زائیدنِ گُل-پسر بی فکرِ نون وُ دفتر شُدَن عزیز وُ سَروَر، خوشا به حالِت هاجَر خوشا به حالِت هاجَر... . 3/8/89
| Design By : Mihantheme |
Authors
